Spotkanie człowieka z człowiekiem
Niektórzy tworzą kursy.
Inni, warsztaty, sesje, konsultacje.
Ja wybieram spotkania.
Bo właściwie wszystko, co ważne, zaczyna się od spotkania.
Może spotkaliśmy się kiedyś na warsztacie, który prowadziłem.
Może na Festiwalu Indii.
Może gdzieś w podróży.
Może przy wspólnej praktyce jogi.
A może po prostu minęliśmy się kiedyś, nie wiedząc nawet o swoim istnieniu.
Może przeczytasz kiedyś moją książkę.
Może ja przeczytam Twoją.
Może usłyszysz moje słowa w nagraniu albo podcaście.
Może ja usłyszę Twoje.
Może spotkamy się kiedyś przy jednym stole.
Spotkanie nie zawsze oznacza fizyczną obecność.
Czasem człowiek spotyka człowieka poprzez jego myśl, doświadczenie, książkę, muzykę, obraz, opowieść albo jedno zdanie, które pojawia się we właściwym momencie.
I czasem takie spotkanie zostaje z nami na długo.

Wierzę, że człowiek w wielkim stopniu rozwija się poprzez innych ludzi.
Nie tylko poprzez nauczycieli i uczniów. Nie tylko poprzez tych, od których chce się czegoś nauczyć. Czasem najwięcej daje nam ktoś, kto po prostu jest inny.
Każdy człowiek niesie ze sobą własną historię, własne doświadczenia, pytania, zachwyt, błędy i odkrycia.
Spotykając drugiego człowieka, możemy coś od niego otrzymać.
Ale możemy też coś mu dać — często nawet nie wiedząc, że to zrobiliśmy.
Dlatego spotkanie jest dla mnie częścią drogi.
Nie musi prowadzić do żadnej konkretnej rzeczy. Nie musi kończyć się współpracą, zakupem, kursem czy kolejnym spotkaniem.
Czasem samo spotkanie jest wydarzeniem.
Jest wymianą.
Jest chwilą, w której dwie ludzkie historie na moment przecinają się i każda z nich może odejść z tego miejsca trochę inna.

Od wielu lat uczę się, praktykuję i podróżuję.
Spotykam ludzi w Polsce, w Indiach i w różnych miejscach świata. Spotykam nauczycieli, uczniów, poszukujących, sceptyków, pasjonatów i ludzi, którzy po prostu są ciekawi życia.
Każde z tych spotkań coś we mnie zostawiło.
Dlatego dzisiaj nie myślę o swojej drodze jako o drodze, którą przebywam samotnie.
Jesteśmy częścią swoich spotkań.
To, kim jesteśmy dzisiaj, jest w pewnym sensie sumą ludzi, których spotkaliśmy, miejsc, które odwiedziliśmy, książek, które przeczytaliśmy, słów, które usłyszeliśmy, i doświadczeń, które wspólnie przeżyliśmy.
A jednocześnie nigdy nie wiemy, które spotkanie okaże się ważne.
Może właśnie to.
Może następne.
Może takie, które wydarzyło się wiele lat temu, a którego znaczenie zrozumiemy dopiero dzisiaj.

Dlatego nie wiem, gdzie i kiedy się spotkamy.
Może już się spotkaliśmy.
Może spotkamy się kiedyś na warsztacie, w Indiach, Chinach lub Grecji, podczas praktyki, przy rozmowie, w internecie, przy książce albo zupełnie przypadkiem.
A może nigdy się nie spotkamy osobiście.
Ale być może już teraz spotykamy się poprzez te słowa.
I to również jest jakieś spotkanie.
Do zobaczenia — gdzieś, kiedyś.